In 1972, a number of Dutch landscape ecologists united in the Netherlands Society for Landscape Ecology (in Dutch: Werkgemeenschap Landschapsecologisch Onderzoek, WLO). They formed a theory discussion group, aimed at finding a scientific foundation for nature conservation. Scientific here meaning: to be able to predict the future, on the basis of laws like those found in physics and chemistry, in order to elucidate the visible order in nature. After ten yeras the group disbanded without reaching a consensus.This thesis sets out to investigate the background and the spreading of the various ecological theories represented in the WLO. Interviews, publications and archive research have brought to light four separate theories: a vitalistic-holistic,a dynamic, a cybernetic and a chaos theory.

De spectaculaire ontwikkeling van wetenschap en techniek leidde aan het begin van de twintigste eeuw tot veel onbehagen. Ging het niet allemaal te snel? Kon de samenleving al die nieuwigheden wel verwerken? Kwamen andere cultuurwaarden niet in de knel naast de kille, afstandelijke wetenschap? Of bood de wetenschap juist de oplossing voor alle maatschappelijke problemen? Deze vragen zijn nog steeds actueel, maar honderd jaar geleden stonden ze centraal in het intellectuele debat. Ook Nederlandse natuurwetenschappers worstelden met deze vragen. Ze zochten naar een nieuw evenwicht, zowel in hun onderzoek als in het onderwijs. Die zoektocht leidde tot een nieuwe visie op de maatschappelijke rol van deskundigen en intellectuelen. David Baneke volgt de discussies hierover van de eeuwwisseling tot in het Interbellum, aan de hand van bekende en minder bekende wetenschappers en ingenieurs. Rode draad is de voortdurende zoektocht naar een alomvattende 'synthese'.